مجید مربایان( مهندسی کشاورزی87)-  خرداد ماه، پس از پیروزی انقلاب و ماقبل آن پرچم دارحوادث ونقاط عطف بزرگی درتاریخِ ملّت ایران بوده است. آزادسازی خرّمشهر و قیام 15 خرداد 1342،  مهمترین آنها به شمارمی رود. در این میان چنددوره ی گذشته انتخابات ریاست جمهوری(که می توان آنها را  بزرگترین انتخابات کشوردانست)نیزهمواره دراین ماه بوده است که خود جایگاه این ماه رادرتاریخِ سیاسی کشور جلوه ی بیشتری می بخشد.خردادماه سال جاری نیز یکی دیگر ازگذر چهارساله ی انتخابات ریاست جمهوری بودکه حوادث واتّفاقات والتهاباتِ پس از آن برای همه ی خوانندگان هویداست. هدف ازنوشتنِ این مطلب، واکاوی حوادث پس ازانتخابات وادامه دادن به جریانات به وجود آمده نیست، که همگان واقف اند که پرداختن بیش از حد نوعی التهاب آفرینی است وبنا به توصیه ی رهبرمعظّم انقلاب نباید آرامش موجود در جامعه را با کش مکش های سیاسی دچارخدشه کرد. ولی چه کنیم که میگویند و ما می شنویم و هیج نمی گوییم و باز می گویند و می گویند ومی گویند آن زمان است که می بینیم مجال سکوت نیست که نگفتن ما فرصت را برای التهاب افرینی بیش تر فراهم می کند.                                                                                                                                                                              

چگونه بگوییم وکدام شخص را مخاطب قراردهیم که درد بسیار است وهمدرد اندک؛ چگونه بگوییم آقای مهندس شما که زمانی توسط پیر جماران  فردی متعهد و مومن معرّفی شدید، ولی امروز شما را می بینیم و قضاوت می کنیم که می گویید آمده اید به میدان سیاست و خود را احیاء کننده ی راه امام معرفی می کنید  اما در عین حال از رهبری زمان عبور می کنید.رفتار شما پس از 22 خرداد ناخوداگاه این مطلب را برجسته می کند که نکند امام تنها بهانه است و استفاده از ایشان ابزاری است برای رسیدن به قدرت؟                                                                                                                                                                                                                                                                       

چگونه  بگوییم  آقای مهندس شما از فعّالیت در چارچوبِ نظام وقانون اساسی دم زدید ودر عینِ حال شعار“استقلال، آزادی، جمهوری ایران“حامیان خود را تقبیح نمی کنید وهنگامی که پرچم سبز شما در کنار شیر وخورشید طاغوت قرار می گیرد، از جدایی این دو سخن به میان نمی آورید. مگرنبودید شما که در آستانه ی 22 خردادگفتید آمارها نقشه ی مار است وهمه دروغ و آنچه می بینیم با آنچه می شنویم، متفاوت است؟ حال به ما حق بدهید که تناقض بین  شنیده ها ودیده ها را ببینیم و به دیده هایمان اطمینان کنیم. چگونه بگوییم آقای مهندس شما بیش از 22 خرداد،ولایت فقیه را رکن اصلی حفظ نظام در سال های پس از انقلاب معرّفی کردید و گفتید این ولایتِ فقیه بود که در سال های گذشته کشور را از هر گونه انحرافی نجات داده است وچگونه است که امروز جریان های وابسته به شما ولایت فقیه را مورد شدیدترین حملات خود قرار می دهند وشما هیچ نمی گویید ومگر جز این است که سکوت نشانه ی رضایت است. آقای مهندس بیش تر به فکر منافع مردم و نظام هستید ویا سودای تکیه بر قدرت را در سر دارید؟ چگونه است که شما پرچم دار  احیای حق به اصطلاح  از دست رفته ی مردم می شوید و سنگین ترین هزینه ها را به نظام وارد می کنید؟ وباز هم در تأمّلات درونی به این فکر  می کنیم که همه ی این ها ابزاریی هستند برای رسیدن  به قدرت وشما تکیه زدن بر کرسی پاستور را بر هر چیز دیگر ترجیح می دهید. آقای مهندس بنا به فرموده ی رهبر عزیز،راه اسلام وانقلاب وامام به دنبال جذب حدّ اکثری و دفع حداقلی است و اما شمایی که روزگاری نخست وزیر دوران امام بودید، از خود بپرسید که چرا  امروز این گونه مورد عقوبت اکثر مردم و امام مردم شده اید و چه خوب اگر بار دیگر شما را فردی موًمن و متعهد از زبان ولی فقیه بشناسیم.