اما واقعیت غیر از این است و از آن روزی که علی محمد باب اعدام شد و ناصر الدین شاه قاجار هدف سوء قصد قرار گرفت،.بهائیان به سیاست گرایش پیدا کرده و تا به امروز بهائیان امروز هم درامور سیاسی دخالت کردند و هم در جریان های سیاسی بین المللی راه پیدا کردند. بهائیان در ایران از ابتدای قرن حاضر مشاغل مهم دولتی و حتی مقامات عالیرتبه را در دست خود گرفتند و در تمام امور مملکتی دخالت و نفوذ داشتند . در زمان حکومت دکتر محمد مصدق سازمان جهانی صهیونیزم تعطیل شد و نمایندگی سیاسی اسرائیل دز ایران بر چیده شد . در این زمان اداره امور سازمان های جاسوسی یهودیان ایران به کمیته بهائیان واگذار گردید . لازم به ذکر است که امیر عباس هویدا نیز به دسست عناصر با نفوذ و نقابدار بهائی مأمور خدمت در سازمان ملل متحد گردید .

فرقه ی بهائیت که شاخه ای از صهیونیزم به شمار می رود ، طبق دستوری که گرفته بود؛ همه قوای خود را در ایران برای پیاده کردن نقشه ی نابودی اندیشه های مذهبی به کار گرفت و برای این منظور مجریان خود را انتخاب کرد تا در دراز مدت آرمان های اصیل ملی مذهبی و سنت های دینی را تخریب کند . لذا بهائیان کم کم در صدد تسخیر پست های حساس و کلیدی در کشور بر آمدند . و این نقشه و طرح با روی کار آمدن حسنعلی منصور در ایران  پیاده شد و برای نخستین بار پای بهائیان در کابینه باز شد . با روی کار آمدن کابینه ی  نخست هویدا، چهار وزیر وزارتخانه های ( دارایی - جنگ - اطلاعات -  آب و برق ) به هائیان سپرده شد . اما هویدا در مدت حکومت خود نفوذ بهائیان را در همه سطوح سیاسی – اقتصادی و نظامی به حد کامل گسترش داد . این نفوذ تا آنجا گسترش یافت که وقتی رئیس دانشگاه تهران می خواست با احضار دکتر احسان اله یار شاطر –استاد بهایی الاصل فرهنگ و تاریخ ایران در آمریکا- جلوی فعالیت های مخربانه و ضد ملی و مذهبی او را بگیرد، مورد غضب شخص هویدا قرار می گیرد و از ریاست دانشگاه تهران برکنار می شود.